Σήμερα θα μιλήσουμε για το παρελθόν και το μέλλον, θα θρηνήσουμε και θα γιορτάσουμε, θα αγγιχτούμε και θα αγγίξουμε, θα ζητήσουμε συγχώρεση και θα συγχωρήσουμε...
Αυτή η μέρα φαντάζει σαν η τελευταία κι όμως μπορεί να θεωρηθεί η πρώτη, άπειροι κύκλοι και αιώνια συναισθήματα, δάκρυα και φλόγες...
Παλινδρομική κίνηση ανάμεσα στην καταστροφή και τη δημιουργία, το σκοτάδι και το φως και μόνο μία πίστη...
Περιπλάνηση σε εντροπικά συστήματα, ξενάγηση σε δωμάτια θανάτου, παραμονή σε κατάσταση ηδονής και όλα αυτά ίσως να μην αποκαλυφθούν ποτέ αλλά σίγουρα έχουν περάσει από τα μάτια μου...

Back
Home
Μόνο ένα πρόσωπο...

Ίσως είναι η πρώτη φορά που θα χρησιμοποιήσω ευθέως και "δημόσια" το πρώτο ενικό πρόσωπο και να χαθεί λίγο από το μυστήριο της αβεβαιότητας όμως νιώθω πως ταιριάζει στη χρονική αυτή στιγμή...
Όλος αυτός ο χρόνος που πέρασε αποτυπώθηκε σε ένα μεγάλο βαθμό σαν κομμάτια αυτού του χώρου που μου παραχωρήθηκε εξαιτίας της καθημερινής μου ιδιότητας ως φοιτητής Μαθηματικών αλλά υπάρχουν συνδετικοί κρίκοι που προεκτείνονται μέχρι το άπειρο ή ξεπηδάνε από απύθμενα βάθη... Δεν ξέρω πόσο προφανή είναι και σίγουρα δεν τα κάνω κατανοητά (αντιβαίνοντας στις αρχές των Μαθηματικών που είναι πλέον και δικές μου) όμως αν κάποιος ξέρει τα συναισθήματα ή τα γεγονότα ή απλώς παρακολουθεί αυτόν το χώρο τότε ίσως μπορεί να καταλάβει τι "κρύβεται" πίσω από το πρόσωπό μου...
Μια "εύκολη" περιγραφή είναι ο όρος gothic ή πιο απλά σκοτεινός και ομολογώ πως δεν έχω κάνει οτιδήποτε για να τον διαψεύσω ή για να τον επιβεβαιώσω... Είμαι ο Χρήστος Κ. και κουβαλάω μέσα μου λέξεις και εικόνες που ενίοτε προσπαθώ να τις μοιραστώ ή έστω να τις βγάλω από μέσα μου...
Καλώς ήρθατε στα πρώτα "γενέθλια" του ηλεκτρονικού αυτού τετραδίου…